Gesprek

Nieuwsgierige, domme knuffels

Ons huis is vol met knuffels. Alle soorten, alle maten. Nu helpen de knuffels mij met het laten praten van de kinderen en zijn ze ook mijn beste vriendjes.

De knuffels zijn namelijk heel nieuwsgierig maar omdat ze bijna niet uit huis komen weten ze niet zoveel. Ze weten eigenlijk niets. Dus vragen ze heel veel. Mijn kinderen vinden het heel grappig om met de knuffels te praten. Ik doe de stem van de knuffel en de kinderen antwoorden.

Beer: Melvin, ik heb je niet veel gezien vandaag. Waar was je?
Melvin: Ik was op school.
Beer: Op school? Wat is dat?
Melvin: Een plek waar je veel dingen leert.
Beer: Dat klinkt leuk. Wat leer je allemaal?
Melvin: Ik kan tot honderd tellen.
Beer: Wat is honderd?
Melvin: Dat is een nummer.
Beer: Oh, dat klinkt interessant.
Melvin: Ik leer ook schrijven in het Chinees.
Beer: In het Chinees? Is dat niet met van die mooie tekens?
Melvin: Ja.
Beer: Wat kun je schrijven in het Chinees?
Melvin: Groot wit konijn.
Beer: Dat wil ik graag zien. Schrijf je dat morgen voor me? [Melvin ligt in bed]
Melvin: Ja, oké.
Beer: Hoe ziet je school eruit?
Melvin: Er zijn heel veel kinderen.
Beer: Is Benjamin er ook?
Melvin: Ja, maar niet in mijn klas
Beer: Niet in je wat??
Etc. Etc.

We eindigden met het plan dat de beer mee naar school mag zodat hij ook weet wat een school is.
Omdat de knuffels heel dom zijn stellen ze soms de meest rare vragen waar de kinderen dan erg om moeten lachen.  Ze voelen zich ook heel slim omdat ze zoveel weten wat de knuffel niet weet. Ik probeer deze gesprekjes echt één op één te doen omdat anders de jongste minder aan bod komt.

Leave a Reply